donderdag 5 februari 2015

With a little help from my kids

Het komt geregeld voor dat ik de hulp inschakel van de kinderen. Noodgedwongen, zodat ik zelf niet gillend gek word van ALLES wat er komt kijken bij een gezin van zes. Dat wordt niet altijd gewaardeerd door de kinderen overigens, maar soms heb ik het nodig. Ik kan en wil nu eenmaal niet alles alleen doen. 

Soms komt het beter uit dat iemand even de dreumes bezighoudt terwijl ik gauw een wasje vouw. Het is nogal een handenbindertje hè, die dreumes. Of dat een grote broer een kleine zus troost die met haar hoofd de hardheid van de tegels heeft getest terwijl ik op het toilet zit bijvoorbeeld. Of dat ze zelf even hun fruit snijden en dat dan gelijk ook even doen voor de zussen. Of dat ze me even helpen met damage control als de dreumes heeft huisgehouden (weer die dreumes hè...). Of dat ze zelf hun kamer opruimen (lijkt me overigens best normaal) ja, iedereen behalve de dreumes dan. Gewoon om het wat makkelijker en vooral sneller te maken allemaal. 

Of soms, zoals nu, dat de heren naar de winkel gaan omdat ik gewoonweg even geen zin heb om alleen met vier kinderen op pad te gaan. Eer dat ik iedereen in beweging en in hun jassen en schoenen heb zijn we zo een kwartier verder...dan zijn de jongens al drie keer op en neer geweest bij wijze van spreken. Dus stuur ik ze even voor mij naar de winkel. Ook al hebben ze nu geen zin. En het ergste? Ik stuur ze nu naar de winkel om chocolade pinda's te halen. Voor mij. Voor mij alleen. Omdat ik daar straks zin in heb. Ja, daar schaam ik me niet voor. Ontaarde moeder? Welnee, gewoon een moeder van vier die ook weleens aan zichzelf denkt. Lijkt me niks mis mee. 

1 opmerking:

  1. Goed gedaan. Feitelijk bewijs je ze zelfs een dienst. Zo worden ze zelfstandig!

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen