donderdag 18 juni 2015

Solo mini-holiday

Onbewust heeft mijn ‚hoera-alles-is-weer-mogelijk!’ state of mind tevens voor een soort van bucketlist gezorgd. Ik zit ineens weer vol met ideeën en plannen en dat is zo leuk! En unlike vroegah zorg ik er nu ook voor dat ik die plannen ten uitvoer breng. Het blijft niet meer alleen bij dromen en plannen, nee ik DOE weer dingen. Yay. Laten we dit „project persoonlijke groei” noemen. 

De rust die ik ineens heb (niet in de laatste plaats in mijn hoofd) maakt dit allemaal mogelijk. En laat dat nou net de bedoeling zijn geweest van mijn hele stoppen-met-werken actie. Win-win I’ll say. 

Anyway, zo liep ik al een tijdje met het idee rond om alleen op vakantie te gaan. Waarom in hemelsnaam?! Nou gewoon, omdat ik mijn hele leven nog nooit echt iets alleen heb gedaan, nog nooit iets alleen heb hoeven doen. 

Als je namelijk al bijna 18 jaar (mijn hemel wat lang! And still going strong if I may say so) een relatie hebt, sluipen er bepaalde patronen in. Of nee, niet per se patronen, maar wel een soort van afhankelijkheid in mijn geval. Of gemakzucht. De man regelt het allemaal wel als ik het niet weet of zo. Zoiets. De noodzaak om bepaalde zaken alleen uit te zoeken, alleen te ondernemen, te vragen, te proberen, te doen is weggevallen met de komst van de man. Logisch. Natuurlijk. Als je samen bent, doe je nou eenmaal samen dingen en neem je samen beslissingen, bouw je op elkaar, ben je er voor elkaar en help je elkaar en zo. Hartstikke fijn. 

Hartstikke fijn, maar dat betekende automatisch dat ik nooit meer helemaal alleen wat ondernam, of besloot, of uitprobeerde of wat dan ook. En dat ben ik dan ook een beetje verleerd geloof ik, dingen alleen ondernemen, op mezelf vertrouwen. Ik leun nogal makkelijk op de man geloof ik. Wat niet per definitie goed of fijn is. Voor mij dan in elk geval.  

Dat moet anders. 

Hence; een lang weekend alleen „op vakantie”. Ja ja, I did it! Even eruit, naar de zee. Alleen. Helemaal alleen. En totaal tegen mijn verwachtingen in, heb ik me onwijs goed vermaakt. Sterker nog, ik vind het voor herhaling vatbaar. Ik kan het zelfs iedereen aanraden. Ik vond het heerlijk om precies te doen waar IK zin in had zonder te bedenken wat een ander daarvan zou vinden. Gewoon alles zelf beslissen, uitzoeken, de tijd hebben, geen haast, even alleen zijn. Dat had ik nodig. Blijkbaar. 

Het blijkt dat ik het nog steeds erg goed met mezelf kan vinden en dat ik best op mezelf kan vertrouwen. Ik regel het allemaal wel ;-) Als ik een thumbs up icoontje zou hebben, zou ik hem hier plakken.  



2 opmerkingen:

  1. Ik ging ook een aantal jaren een weekend in mijn eentje weg. Soms is het goed om even op jezelf te zijn, en zo jezelf weer tegen te komen.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen